Şəms Məğribi · Rübai
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در روی پری رخان چو در می نگرمجز روی تو می نیاید اندر نظرم
Rübai 27هر چند که در ملک فنا آمده ایدر ملک فنا پی بقا آمده ای
Rübai 8من دانه خال زلف چون دام تواممن آینه روی دلارام توام
Rübai 25چون دانستی که از کجا آمده اییا کیت فرستاد و چرا آمده ای
Rübai 19ای گشته عیان روی تو از جام جهانپیدا شده از نام خوشت نام جهان
Rübai 22تو مست خودی و ما همه مست به توتو هست خودی و ما همه هست به تو
Rübai 1بت گفت به بتپرست کای عابد مادانی ز چه روی گشتهای ساجد ما
Rübai 5نابرده به صبح در طلب شامی چندننهاده برون ز خویشتن گامی چند
Rübai 15هادی طریق اهل تحقیق منمعارف به فنون جمع و تفریق منم
Rübai 31هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی
Rübai 3مردان همه در سماع و نی پیدا نیستمستان همه ظاهرند و می پیدا نیست
Rübai 6پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبودوین ملت و دین و مذهب و کیش نبود
Rübai 7ای حسن تو در کل مظاهر ظاهروی چشم تو در جمله مناظر ناظر
Rübai 14تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم
Rübai 20گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من
Rübai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Rübai 23آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو
Rübai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Rübai 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
Rübai 2با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست
Rübai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام
Rübai 16آن کس که بدو می شنوم می گویموانکس که بدو هرطرفی میپویم
Rübai 17گنجی که طلسم اوست عالم ماییمذاتی که صفات اوست آدم ماییم
Rübai 18بر چهره یار ما نقابست جهانبر بحر وجود او حباب است جهان
Rübai 30از مستی باده گر خروشان بدمیکی ساقی بزم درد نوشان بدمی
Rübai 33در جمله صور عابد و معبود توییزان روی که هم ساجد و مسجود تویی
Rübai 4کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبیمستی او سنگ و گل و کاهی نیست
Rübai 9من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام
Rübai 11تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام
Rübai 24از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای