Şəms Məğribi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زآسمان غیبت اول ایزدا خوانم فرستپس برای خوردن خوان تو مهمانم فرست
Qəzəl 86ز دریا موج گوناگون برآمدز بیچونی برنگ چون برآمد
Qəzəl 88سلطان، سرِ تخت شهی کرد تنزّلبا آنکه جز او هیچ شهی نیست گدا شد
Qəzəl 103طریق مدرسه و رسم خانقاه مپرسز راه رسم گذر کن طریق و راه مپرس
Qəzəl 40گذشت عهد نبوت و رسید دور ولایتنماند حاجت امت بمعجزات و بآیت
Qəzəl 41مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایتنهایت همه دلها به پیش دوست هدایت
Qəzəl 67مَهَت هر لحظه از کو مینمایدهلالآسای ابرو مینماید
Qəzəl 162آغاز مشتریست به بازار آمدهخود را ز دست خویش خریدار آمده
Qəzəl 17ای صفاتت حجاب چهره ذاتذات پاکت ظهور بخش صفات
Qəzəl 27بیار ساقی از آن می که هست آب حیاتبده به خضر دلم وارهانش از ظلمات
Qəzəl 35بیدل و دلدار نتوانم نشستبیجمال یار نتوانم نشست
Qəzəl 43با منست آنکس که بودم طالب او با منستهم تنم را جان شیرین است و هم جانرا تن است
Qəzəl 66دل ما هر نفسی مشرب دیگر داردراه و رسم دگر و مذهب دیگر دارد
Qəzəl 140ز چشم من توئی در جمال خود نگرانچرا جمال تو از خویشتن شود پنهان
Qəzəl 146چه ساقی است که مست مدام اوست جهانچه باده است که ندانم که جام اوست جهان
Qəzəl 148پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزندر تماشای بهار و باغ و بستان دم مزن
Qəzəl 165ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتننیچرا نقاب ز رخسار خود نمیفکنی
Qəzəl 186منم مست از لب ساقی نه از میکز آن لب میکشم جام پیاپی
Qəzəl 4ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیداوی روی تو در آینۀ کَون هویدا
Qəzəl (başqa mənbədən) 5گنجهای بی نهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Qəzəl 20ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیستگرچه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست
Qəzəl 44آنکه او در هر لباسی شد عیان پیداست کیستوانکه هست از جمله عالم نهان پیداست کیست
Qəzəl 55سحرگهی که موذن بفالق الاصباحصلای زنده دلان میدهد؛ بخوان صلاح
Qəzəl 56صبح ظهور دم زد و عالم پدید شدبهر رخت ز مشرق آدم پدید شد
Qəzəl 68دل همه دیده شد و دیده همه دل گردیدتا مراد دل و دیده ز تو حاصل گردید
Qəzəl 110تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Qəzəl 111بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاککه تا تو چهره خود را بدو کنی ادراک
Qəzəl 116اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام
Qəzəl 118ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم
Qəzəl 121بر دو عالم پادشاهی میکنمگرچه از ایزد گدایی می کنم