Qəzəl 86

ز دریا موج گوناگون برآمدز بیچونی برنگ چون برآمد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 12

در روی پری رخان چو در می نگرمجز روی تو می نیاید اندر نظرم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 88

سلطان، سرِ تخت شهی کرد تنزّلبا آنکه جز او هیچ شهی نیست گدا شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 103

طریق مدرسه و رسم خانقاه مپرسز راه رسم گذر کن طریق و راه مپرس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 1

زآسمان غیبت اول ایزدا خوانم فرستپس برای خوردن خوان تو مهمانم فرست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 27

هر چند که در ملک فنا آمده ایدر ملک فنا پی بقا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 40

گذشت عهد نبوت و رسید دور ولایتنماند حاجت امت بمعجزات و بآیت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Fəhləviyyat 8

هر چه اویان واته دیله بشنیردیله واته چو اویان نَشُر اژ ویر

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 41

مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایتنهایت همه دلها به پیش دوست هدایت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 67

مَهَت هر لحظه از کو می‌نمایدهلال‌آسای ابرو می‌نماید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 162

آغاز مشتریست به بازار آمدهخود را ز دست خویش خریدار آمده

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Fəhləviyyat 3

سحرگاهان که دیلم تاوه گیریاز آهم هفت چرخ آلاوه گیری

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 8

من دانه خال زلف چون دام تواممن آینه روی دلارام توام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 17

ای صفاتت حجاب چهره ذاتذات پاکت ظهور بخش صفات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 25

چون دانستی که از کجا آمده اییا کیت فرستاد و چرا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 27

بیار ساقی از آن می که هست آب حیاتبده به خضر دلم وارهانش از ظلمات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 35

بیدل و دلدار نتوانم نشستبیجمال یار نتوانم نشست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 43

با منست آنکس که بودم طالب او با منستهم تنم را جان شیرین است و هم جانرا تن است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 66

دل ما هر نفسی مشرب دیگر داردراه و رسم دگر و مذهب دیگر دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

ز چشم من توئی در جمال خود نگرانچرا جمال تو از خویشتن شود پنهان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

چه ساقی است که مست مدام اوست جهانچه باده است که ندانم که جام اوست جهان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزندر تماشای بهار و باغ و بستان دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 165

ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتننیچرا نقاب ز رخسار خود نمی‌فکنی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 186

منم مست از لب ساقی نه از میکز آن لب میکشم جام پیاپی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Fəhləviyyat 4

سحرگاهان که چشمم آوه گیریکهان اج آو چشمم لاوه گیری

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 4

ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیدا‏‏وی روی تو در آینۀ کَون هویدا‏

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 20

ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیستگرچه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 22

تو مست خودی و ما همه مست به توتو هست خودی و ما همه هست به تو

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 44

آنکه او در هر لباسی شد عیان پیداست کیستوانکه هست از جمله عالم نهان پیداست کیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 55

سحرگهی که موذن بفالق الاصباحصلای زنده دلان میدهد؛ بخوان صلاح

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq