Şəms Məğribi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اویان به دیله وات اج خویشه بوذرها پی او کی کهان و پیشه بوذر
Qəzəl 11ای بلبل جان چونی اندر قفس تنهاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها
Fəhləviyyat 13مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر
Rübai 14تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم
Rübai 20گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من
Qəzəl 21مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست
Rübai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Qəzəl 22اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات
Qəzəl 23ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست
Rübai 23آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو
Qəzəl 25آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است
Rübai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Rübai 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
Qəzəl 29هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست
Qəzəl 33انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است
Qəzəl 37صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست
Qəzəl 47دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست
Qəzəl 65نشان و نام مرا روزگار کی داندصفات و ذات مرا غیر یار کی داند
Qəzəl 69دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد
Qəzəl 71از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد
Qəzəl 73جانم از پرتو روی چنان میگرددکه دل از آتش او آب روان میگردد
Qəzəl 82مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد
Qəzəl 83اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد
Qəzəl 93مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر
Qəzəl 98اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر
Qəzəl 99ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر
Qəzəl 107او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش
Qəzəl 117ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم
Qəzəl 119هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم
Qəzəl 120تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله صفات از پی آن ذات گذشتیم