Fəhləviyyat 11

اویان به دیله وات اج خویشه بوذرها پی او کی کهان و پیشه بوذر

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 11

ای بلبل جان چونی اندر قفس تن‌هاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Fəhləviyyat 13

مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 14

تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 20

گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 21

مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 21

ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 22

اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 23

آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 25

آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Rübai 26

تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 28

با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای  و از کجا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 29

هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 33

انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 37

صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 65

نشان و نام مرا روزگار کی داندصفات و ذات مرا غیر یار کی داند

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 73

جانم از پرتو روی چنان می‌گرددکه دل از آتش او آب روان می‌گردد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 83

اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 107

او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله‌ صفات از پی آن ذات گذشتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq