Qəzəl 9

بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 9

من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 11

تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Fəhləviyyat 14

اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 15

هنو گیتی نبد اج نیستی هستکه بر یان و دلم چویان سرمست

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 15

ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذاتگنج ذات تو گشته مخفی ز طلسمات صفات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 24

از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 26

دلی که آینه روی شاهد ذات استبرون ز عالم نفی و جهان اثبات است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 29

ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 32

بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی استاو نیز اگر باد رود از سرش آبیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 32

در خانقه از بهر جهت می پوییدر وی همه ذکر از این جهت می گویی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 39

هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

این جوش که از میکده برخاست چه جوش استاین جوش مگر از خم آن باده فروش است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 51

آنچه جان گفت به دل باز نمی‌یارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمی‌یارم گفت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 53

بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 60

بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 70

ز قدت سرو بستان آفریدندز رویت ماه تابان آفریدند

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 74

مرا بفقر و فنا افتخار میباشدزنام ملک و غنی ننگ و عار میباشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 76

رخت گرچه چو خورشید فلک مستور می‌باشددلم هم در فروغ خویشتن مستور می‌باشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 84

مرا دلیست که در وی بغیر دوست نگنجددرین حضیره هر آنکس که غیر اوست نگنجد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبددمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 97

میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناسگرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

میکند بر دل تجلی مهر رویش هر نفستا که گردد نور ماه دل ز مهرش مقتبس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یک‌به‌یک

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 122

از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 126

معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 128

یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq