Qəzəl 120

تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله‌ صفات از پی آن ذات گذشتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 145

قطره ائی از قعر دریا دم مزنذره‌ئی از مهر والا دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 163

مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 167

زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی

Şəms MəğribiQəzəl3 dəq
Qəzəl 169

پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 171

دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 172

تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 173

جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 175

چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Tərcibənd 1

آفتاب وجود کرد اشراقنور او سربسر گرفت آفاق

Şəms Məğribi29 dəq
Pərakəndə şeir 2

چند در طلب پیر مغان می کوشمتا در کف او جام پیاپی نوشم

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 2

ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 2

با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Pərakəndə şeir 3

چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 3

بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 4

آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی

Şəms Məğribi1 dəq
Pərakəndə şeir 5

در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 5

چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ماچه گنج بود که بنهاد یار در دل ما

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Ərəbcə şeir 6

انظر الی النور البسیط و ظلهوانظر الی البحر المحیط و ظله

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 6

ورای مطلب هر طالب است مطلب مابرون زمشرب هر شارب است مشرب ما

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 10

من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 12

چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوبوی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq