Şəms Məğribi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله صفات از پی آن ذات گذشتیم
Qəzəl 125ز چشم مست ساقی من خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم
Qəzəl 144ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن
Qəzəl 145قطره ائی از قعر دریا دم مزنذرهئی از مهر والا دم مزن
Qəzəl 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Qəzəl 163مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه
Qəzəl 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Qəzəl 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Qəzəl 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Qəzəl 171دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری
Qəzəl 172تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی
Qəzəl 173جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی
Qəzəl 175چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی
Qəzəl 183ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی
Qəzəl 185ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی
Qəzəl 192دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی
Tərcibənd 1آفتاب وجود کرد اشراقنور او سربسر گرفت آفاق
Pərakəndə şeir 2چند در طلب پیر مغان می کوشمتا در کف او جام پیاپی نوشم
Qəzəl 2ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را
Rübai 2با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست
Pərakəndə şeir 3چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او
Qəzəl 3بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را
Pərakəndə şeir 4آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی
Pərakəndə şeir 5در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است
Qəzəl 5چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ماچه گنج بود که بنهاد یار در دل ما
Ərəbcə şeir 6انظر الی النور البسیط و ظلهوانظر الی البحر المحیط و ظله
Qəzəl 6ورای مطلب هر طالب است مطلب مابرون زمشرب هر شارب است مشرب ما
Rübai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام
Qəzəl 12چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب
Qəzəl 13ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوبوی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب