Mikayıl Müşfiq
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənim dostum
Zuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Mənzum oçerkBuruq adamı**I**
Tərtərhes nəğmələriI**Yenə könlüm uzaqlarda,
Yeddi aşıqOnlar yeddi aşıqdı,Ellərə yaraşıqdı.
Duyğu yarpaqları1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
Kəndli və ilanQaranlıq örtülərinİçində dərin-dərin
Şair və vətəndaşŞ a i r :* El köçdü, sən qaldın hamıdan arda,Nə qədər acıdır bu arda qalmaq!..
FantanSonsuz gurultular arasında birGöylərə baş çəkən buruq titrəyir.
Həsrətli qarıKürdüstan dağları döşündə bir yol,Bir yol ki, upuzun, bir yol ki, qıvrıq,
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.