Mikayıl Müşfiq · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənzum oçerk
Buruq adamı**I**
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Tərtərhes nəğmələriI**Yenə könlüm uzaqlarda,
Yeddi aşıqOnlar yeddi aşıqdı,Ellərə yaraşıqdı.
Duyğu yarpaqları1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
Həsrətli qarıKürdüstan dağları döşündə bir yol,Bir yol ki, upuzun, bir yol ki, qıvrıq,
Şair və vətəndaşŞ a i r :* El köçdü, sən qaldın hamıdan arda,Nə qədər acıdır bu arda qalmaq!..
Kəndli və ilanQaranlıq örtülərinİçində dərin-dərin
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –
FantanSonsuz gurultular arasında birGöylərə baş çəkən buruq titrəyir.
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.