Qəzəl 88

گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 89

دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 94

مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 105

روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 111

عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبندتنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 126

سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 144

جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 150

در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 154

رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 158

ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 171

ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 180

تا منور شد ز خورشید رخ او دیده‌امدر همه اشیا ظهور صورت او دیده‌ام

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 187

قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارمتو شاه حسنی و غیر از رخ تو شاه ندارم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 189

هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 200

صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیمگهی دُردی‌کش میخانه گه سرخیل اوباشیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 217

نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسنملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 237

ندا آمد به جان از چرخ پروینکه بالا رو چو دزد بسته منشین

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 266

ای باغ جنت از گل روی تو آیتیوصف کمال حسن تو ما لا نهایتی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 269

منه بر مهر خوبان دل، نصیب از عقل اگر داریکه خوبان مهربانی را نمی دانند و دلداری

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 280

به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانیبه بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Rübai 10

بیخ شجر قدس مرا در جان استسر «انا» در میان او پنهان است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 40

گر حرف به تو جمال خود بنمایدبر تو در گنج معرفت بگشاید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 55

چون غنچه گل خنده زنانی، ای دلتو بی خبر از باد خزانی، ای دل

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 74

بنمود جمال ذات از روی چو ماهاز شادی او بر فلک انداز کلاه

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 80

خواهی که شراب اولیا نوش کنیباید سخن فضل خدا گوش کنی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 81

واقف به خدا ز بی وقوفی نشویعارف به حق از طریق صوفی نشوی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Müləmmə 2

لک الفضل لک الاحسان، لک الجود لک النعمةلک الحمد لک الغفران، لک الشکر لک المنة

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Müləmmə 4

بده ساقی شراب لایزالیبه دست عاشقان لاابالی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 24

چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرفنه پر دارد نه پا دارد نه، خود، سر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 26

آن کتابی که پر ز اسرار استمنطق الطیر شیخ عطار است

İmadəddin Nəsimi1 dəq