Qəzəl 43

مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارددلی گم کرده امیدی بر آن چاه ذقن دارد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 57

زلف به ملک حسن به سر تا کله نهادبرداشت پای نخوت و بر فرق مه نهاد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 72

تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بودآن قوی پنجه که در کوهکنی کامل بود

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 73

دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 75

افسرده دلان شورت نادیده بسر داردزین پردۀ شورانگیز خوش آنکه خبر دارد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 76

جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غم‌زدگان تا چه‌ها کند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

ای غلام بر سیمین تو زرین کمرانخاکسار کف پای تو سر تا جوران

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 140

خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3

بستی برشته سر مو پای و دست ماگوئی برو که با تو نزیبد نشست ما

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4

بجان دوست که از درمران گدائی راکه جز درت نشناسد در سرائی را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 7

در کمالت چه دهم داد سخندانی راحد گذشته است از آنصورت انسانی را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

بی می نتوان برد به‌سر فصل خزان راساقی بده آن جام پر از خون رزان را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

هر شکاری شود از چنگل شهباز گرفتجز دو چشمت که دل از وی نتوان باز گرفت

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

لوحش الله صنما این چه دهان است و لب استخوشه‌چینان به هم آیید که وقت رطب است

Nəyyir TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 38

جانا حیوه من زلب می پرست تستبندم بپا مبند که جانم بدست تست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستپیداست کش از عالم بالا خبری نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 40

جنبش کبک بزیبائی رفتار تو نیستپر طاوس بحسن خط رخسار تو نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

چند عمر اندر پی آب سکندر بگذردبگذر از ظلمات تن تا آبت از سر بگذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 46

چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 48

همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آیدتا نفس هست دل از درد بفریاد آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 63

از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 70

نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 78

بتان چو زلف مسلسل به تاب می‌سازندبه گردن قمر از مو طناب می‌سازند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 80

شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چه‌ها بر دل خونین گذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 88

ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq