Nəyyir Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم
Qəzəl 104گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم
Qəzəl 105خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم
Qəzəl 143بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی
Qəzəl 144من خود مجرّد از همه نام و نشانمیبر هر صفت که عشق تو گفت آنچنانمی
Qəzəl 2چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه راکو داوری که داد رسد دادخواه را
Rübai 3ترکی که ز خون خیره پروا نکنداز آه ستم کشان محابا نکند
Ləali-mənzumə, fəsil 4بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد
Ləali-mənzumə, fəsil 5ای ز داغ تو روان خون دل از دیدۀ حوربی تو عالم همه ماتمکده تا نفخهٔ صور
Atəşkədə, fəsil 15شد فرشته نار با صد دود آهکه فرشته باد آمد با سپاه
Qəzəl 20زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست استباحذر باش که از مست کسی طرف نبستهست
Ləali-mənzumə, fəsil 21کدام قصه دهم شرح و زار و زار بنالمز جور شمر دغا یا ز هجر یار بنالم
Atəşkədə, fəsil 22ماند چون تنها به میدان شاه دینغلغله افتاد بر چرخ برین
Qəzəl 25لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است
Ləali-mənzumə, fəsil 27ای فخر رسل که دیر باز آمدهایشک نیست که از راه دراز آمدهای
Ləali-mənzumə, fəsil 36عنوان منزّه از نعوت است علیبر ذات حق آیت ثبوتست علی
Qəzəl 129بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانهایترسم فتد به خرمن ماهت زبانهای
Ləali-mənzumə, fəsil 3آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود
Ləali-mənzumə, fəsil 58همتی کز پا نشستم یا علیمانده ام بر گیر دستم یا علی
Ləali-mənzumə, fəsil 59شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی