Ləali-mənzumə, fəsil 30

بر مخزن غیب باب مفتوح علی استگیتی همه کشتی و در او نوح علیست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 30

آن نه زلفی‌ست که پیچیده به دور ذقن استچنبر لاله و نسرین و گل و یاسمن است

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Digər şeir 32

نی به دل تاب نهفتن دارمشنی به پیش غیر گفتن یارمش

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 37

گفتم رقم کنم بتو حال دل خرابترسم روم بخاک بدل حسرت جواب

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 38

چشمت چو تیر غمزه گشاد از کمان دهداز زنده جان ستاند و بر مرده جان دهد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 39

ندیدم در وطن روی نشاط آخر سفر کردمبحمدالله دری جُستم چو خود را دربه‌در کردم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 40

هر شب از یاد خطت از جگر سوختگاندود آه است که بر دور قمر می‌گذرد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 43

ایصبا نکهت آنزلف پریشان بمن آرببر از مجمع عشاق پریشانی را

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 45

حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آیدمگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 49

تعلیم او نکرد معلم حدیث عشقایکاشکی که من شدمی ترجمان دوست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 50

همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوستدیگران را کعبه مقصد بود ما را روی دوست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 51

دلم از یاد هجر دوست خون استندانم حال مهجوران که چون است

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 54

ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 55

نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 55

مرغی شکسته درخور تیر ستم نبودگیرم مقیم زلف تو صید حرم نبود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 57

عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 57

چه سرودیست که اینمرغ خوش الحان آوردمژده باد بهاری بگلستان آورد

Nəyyir Təbrizi4 dəq
Qəzəl 58

نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 60

شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 61

به سر زلف تو کز زلف تو سر می‌نکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 62

هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 68

زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 72

ساقیا ساغرِ دوشینه نَبُرد از هوشمباده پیش آر که مخمور در شراب دوشم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 73

دفتر دانش ما اشگروان پاک بشستخیز تا از خط جانانه سودای طلبیم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 74

ز هجر از پیش یار افغان نمی‌کردم چه می‌کردمغم دل شکوه با جانان نمی‌کردم چه می‌کردم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 86

محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 107

بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 111

به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمبرو از سر من ای سر که هوای سر ندارم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 114

سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانمکز سبک مغزی ز پای افکند دور آسمانم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq