Nəyyir Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بر مخزن غیب باب مفتوح علی استگیتی همه کشتی و در او نوح علیست
Qəzəl 30آن نه زلفیست که پیچیده به دور ذقن استچنبر لاله و نسرین و گل و یاسمن است
Digər şeir 32نی به دل تاب نهفتن دارمشنی به پیش غیر گفتن یارمش
Digər şeir 37گفتم رقم کنم بتو حال دل خرابترسم روم بخاک بدل حسرت جواب
Digər şeir 38چشمت چو تیر غمزه گشاد از کمان دهداز زنده جان ستاند و بر مرده جان دهد
Digər şeir 39ندیدم در وطن روی نشاط آخر سفر کردمبحمدالله دری جُستم چو خود را دربهدر کردم
Digər şeir 40هر شب از یاد خطت از جگر سوختگاندود آه است که بر دور قمر میگذرد
Digər şeir 43ایصبا نکهت آنزلف پریشان بمن آرببر از مجمع عشاق پریشانی را
Qəzəl 45حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آیدمگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید
Digər şeir 49تعلیم او نکرد معلم حدیث عشقایکاشکی که من شدمی ترجمان دوست
Digər şeir 50همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوستدیگران را کعبه مقصد بود ما را روی دوست
Digər şeir 51دلم از یاد هجر دوست خون استندانم حال مهجوران که چون است
Qəzəl 54ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند
Ləali-mənzumə, fəsil 55نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
Qəzəl 55مرغی شکسته درخور تیر ستم نبودگیرم مقیم زلف تو صید حرم نبود
Digər şeir 57عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد
Ləali-mənzumə, fəsil 57چه سرودیست که اینمرغ خوش الحان آوردمژده باد بهاری بگلستان آورد
Qəzəl 58نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود
Digər şeir 60شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد
Digər şeir 61به سر زلف تو کز زلف تو سر مینکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر
Qəzəl 62هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد
Qəzəl 68زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
Qəzəl 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Digər şeir 72ساقیا ساغرِ دوشینه نَبُرد از هوشمباده پیش آر که مخمور در شراب دوشم
Digər şeir 73دفتر دانش ما اشگروان پاک بشستخیز تا از خط جانانه سودای طلبیم
Digər şeir 74ز هجر از پیش یار افغان نمیکردم چه میکردمغم دل شکوه با جانان نمیکردم چه میکردم
Qəzəl 86محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند
Qəzəl 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Qəzəl 111به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمبرو از سر من ای سر که هوای سر ندارم
Qəzəl 114سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانمکز سبک مغزی ز پای افکند دور آسمانم