Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل
Qəzəl 466گر درد سر نباشدت، ای باد صبحدمروزی به دستگیری ما رنجه کن قدم
Qəzəl 472من چو همین حرف الف دیدهامحرف دگر زان نپسندیدهام
Qəzəl 473فاش گشت آن ماجری، کز مرد و زن پوشیدهامسر به سر گفتند آن کو تن به تن پوشیدهام
Qəzəl 479گر یار بلند آمد، من پستم و من پستمور کار ببند آمد، من جستم و من جستم
Qəzəl 486نبض دل شوریدهٔ محرور گرفتمدامن ز هوی و هوسش دور گرفتم
Qəzəl 493اگر آن یار سیه چرده ببیند رخ زردمهم به نوعی که تواند بکند چارهٔ دردم
Qəzəl 500از آن لب چون به یک بوسه من بیمار خرسندمنخواهم شیشهٔ نوش و نباید شربت قندم
Qəzəl 501چو چشمش راه دل میزد من بیدل کجا بودم؟ز خود بیزار چون گشتم؟ برو ایمن چرا بودم؟
Qəzəl 504آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودمشد خار دلم، گر چه گل انگاشته بودم
Qəzəl 508به یک نظر چو ببردی دل زبون ز برمچرا به دیدهٔ رحمت نمیکنی نظرم؟
Qəzəl 509چو تیغ بر کشد آن بیوفا به قصد سرمدلم چو تیر برابر رود که: من سپرم
Qəzəl 510عمریست تا ز دست غمت جامه میدرمدستم بگیر، تا مگر از عمر برخورم
Qəzəl 514درون خود نپسندم که از تو باز آرمبدین قدر که: تو بیرون کنی به آزارم
Qəzəl 515سرم سودای او دارد، زهی سودا که من دارم!از آن سر گشته میباشم که این سوداست در بارم
Qəzəl 526مست آمدم امشب، که سر راه بگیرمیک بوسه به زور از لب آن ماه بگیرم
Qəzəl 530بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزمکه بوی دوست میآرد نسیم باد نوروزم
Qəzəl 532روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم
Qəzəl 539دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشمخم می گو: سر خود گیر، که من در جوشم
Qəzəl 548دلم زندان عشق توست و زندانی درو جانمچو زندانی شدم،دیگر چه میخواهی؟ مرنجانم
Qəzəl 554تختگاه حسن را قد تو شاهست، ای صنمآسمان لطف را روی تو ماهست، ای صنم
Qəzəl 557به آن سرم که: سر خود ز می چو مست کنمگذر به کوچهٔ آن ترک میپرست کنم
Qəzəl 558بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنمگر زین شراب صرف من یک جرعه در جامت کنم
Qəzəl 562نظر چو بر لب و دندان یار خویش کنمطویلهٔ گهر اندر کنار خویش کنم
Qəzəl 563فراق روی تو میسوزدم جگر، چه کنم؟ز کوی عافیت افتادهام بدر، چه کنم؟
Qəzəl 565درمان درد دوری آن یار میکنموقتی که میل سبزه و گلزار میکنم
Qəzəl 566به ذکر تو من شادمانی کنمبه یاد لبت کامرانی کنم
Qəzəl 568درد تو برآورد ز دنیا و ز دینمبا مایهٔ عشق تو آن نه باد و نه اینم
Qəzəl 570ز چشم خلق هوس میکند که گوشه گزینمولی تعلق خاطر نمیهلد که نشینم
Qəzəl 574به پیشگاه قبول ار چه کم دهد راهمهنوز دولت آن آستانه میخواهم