Məntiqül-üşşaq, fəsil 54

به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 57

همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 137

دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 139

نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 140

تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 159

زهی! شب نسخه‌ای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 163

گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت می‌روی با ما نباید رفتنت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 175

کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بنددچو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 186

طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 194

دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کردچیست آن؟ جان به سر کار تو در خواهم کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 209

تیر از کمان به من اندازدعشق از کمین چو برون تازد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 217

فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 239

چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 240

رنگین‌تر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 246

آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 267

گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غم‌خواری چه شد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 275

عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 293

تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمی‌گذرند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 295

آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 296

چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 317

گر نقش روی خوب تو بر منظری کننداو را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 351

هر که او بیدق این عرصه شود شاه شودوانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 362

گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 380

وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسرشیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 401

شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 405

صاحب روی خوب و زلف درازنه عجب گر به عشوه کوشد و ناز

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 429

درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 439

دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 457

ای به خار هجر ما را سفته دلرحمتی کن بر من آشفته دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 469

من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام

Əvhədi Marağalı1 dəq