Qəsidə 32

دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Şeir 32

به سر خاک پدر، دخترکیصورت و سینه به ناخن می‌خست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 33

دید موری در رهی پیلی سترگگفت باید بود چون پیلان بزرگ

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 34

پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 38

سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 49

کسی که بر سر نرد جهان قمار نکردسیاه روزی و بدنامی اختیار نکرد

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 52

بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکینقبیلهٔ تو بسی تیره‌روز و ناشادند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 55

آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 66

شنیده‌اید که روزی بچشمهٔ خورشیدبرفت ذره بشوقی فزون بمهمانی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 72

تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 83

بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگکه از ملال نمردی، چه خیره سر بودی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 88

روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 120

کاشکی، وقت را شتاب نبودفصلِ رحلت در این کتاب نبود

Pərvin Etisami2 dəq
Qəsidə 2

کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 14

بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشتسوز و گداز شمع و من و دل اثر نداشت

Pərvin Etisami1 dəq
Qəsidə 15

دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 19

ای دوست، دزد حاجب و دربان نمی‌شودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمی‌شود

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Şeir 27

شنیدستم که وقت برگریزانشد از باد خزان، برگی گریزان

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 30

بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Şeir 31

بغاری تیره، درویشی دمی خفتدران خفتن، باو گنجی چنین گفت

Pərvin Etisami2 dəq
Qəsidə 36

تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 53

بر سر راهی، گدائی تیره‌روزناله‌ها میکرد با صد آه و سوز

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 56

بالماس میزد چکش زرگریبهر لحظه میجست از آن اخگری

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 64

شکایت کرد روزی دیده با دلکه کار من شد از جور تو مشکل

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 87

نیکنامی نباشد، از ره عجبخنگ آز و هوس همی راندن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 91

نارونی بود به هندوستانزاغچه‌ای داشت در آن آشیان

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 107

سرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 110

به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 111

گفت با صیدِ قفس، مرغ چمنکه: گل و میوه، خوش و تازه رس است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 116

شمع بگریست گه سوز و گدازکاز چه پروانه ز من بیخبر است

Pərvin Etisami1 dəq