Pərvin Etisami
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکینقبیلهٔ تو بسی تیرهروز و ناشادند
Şeir 55آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار
Şeir 66شنیدهاید که روزی بچشمهٔ خورشیدبرفت ذره بشوقی فزون بمهمانی
Şeir 72تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک
Şeir 83بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگکه از ملال نمردی، چه خیره سر بودی
Şeir 88روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست
Şeir 89با بنفشه، لاله گفت ای بیخبرطرف گلشن را منظم کردهاند
Şeir 101ز دامی دید گنجشگی همائیهمایون طالعی، فرخنده رائی
Şeir 120کاشکی، وقت را شتاب نبودفصلِ رحلت در این کتاب نبود
Qəsidə 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Qəsidə 19ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
Şeir 21ای مرغک خرد، ز اشیانهپرواز کن و پریدن آموز
Şeir 24بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کردبشکست بامکی و فرو ریخت بر سری
Şeir 27شنیدستم که وقت برگریزانشد از باد خزان، برگی گریزان
Qəsidə 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Şeir 30بزرگی داد یک درهم گدا راکه هنگام دعا یاد آر ما را
Şeir 32به سر خاک پدر، دخترکیصورت و سینه به ناخن میخست
Şeir 33دید موری در رهی پیلی سترگگفت باید بود چون پیلان بزرگ
Qəsidə 36تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی
Şeir 53بر سر راهی، گدائی تیرهروزنالهها میکرد با صد آه و سوز
Şeir 64شکایت کرد روزی دیده با دلکه کار من شد از جور تو مشکل
Şeir 91نارونی بود به هندوستانزاغچهای داشت در آن آشیان
Şeir 107سرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست
Şeir 110به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است
Şeir 111گفت با صیدِ قفس، مرغ چمنکه: گل و میوه، خوش و تازه رس است
Şeir 116شمع بگریست گه سوز و گدازکاز چه پروانه ز من بیخبر است
Şeir 130گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد
Şeir 152شب شد و پیرِ رفوگر ناله کردکای خوش آن چشمی که گرمِ خفتن است
Şeir 3ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتنمبحث تحقیق را در دفتر جان داشتن
Şeir 5ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتنتیرگیها را ازین اقلیم بیرون داشتن