Şeir 52

بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکینقبیلهٔ تو بسی تیره‌روز و ناشادند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 55

آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 66

شنیده‌اید که روزی بچشمهٔ خورشیدبرفت ذره بشوقی فزون بمهمانی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 72

تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 83

بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگکه از ملال نمردی، چه خیره سر بودی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 88

روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 89

با بنفشه، لاله گفت ای بیخبرطرف گلشن را منظم کرده‌اند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 101

ز دامی دید گنجشگی همائیهمایون طالعی، فرخنده رائی

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 120

کاشکی، وقت را شتاب نبودفصلِ رحلت در این کتاب نبود

Pərvin Etisami2 dəq
Qəsidə 15

دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 19

ای دوست، دزد حاجب و دربان نمی‌شودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمی‌شود

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Şeir 21

ای مرغک خرد، ز اشیانهپرواز کن و پریدن آموز

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 24

بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کردبشکست بامکی و فرو ریخت بر سری

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 27

شنیدستم که وقت برگریزانشد از باد خزان، برگی گریزان

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 30

بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Şeir 30

بزرگی داد یک درهم گدا راکه هنگام دعا یاد آر ما را

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 32

به سر خاک پدر، دخترکیصورت و سینه به ناخن می‌خست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 33

دید موری در رهی پیلی سترگگفت باید بود چون پیلان بزرگ

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 36

تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 53

بر سر راهی، گدائی تیره‌روزناله‌ها میکرد با صد آه و سوز

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 64

شکایت کرد روزی دیده با دلکه کار من شد از جور تو مشکل

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 91

نارونی بود به هندوستانزاغچه‌ای داشت در آن آشیان

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 107

سرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 110

به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 111

گفت با صیدِ قفس، مرغ چمنکه: گل و میوه، خوش و تازه رس است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 116

شمع بگریست گه سوز و گدازکاز چه پروانه ز من بیخبر است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 130

گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 152

شب شد و پیرِ رفوگر ناله کردکای خوش آن چشمی که گرمِ خفتن است

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 3

ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتنمبحث تحقیق را در دفتر جان داشتن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 5

ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتنتیرگیها را ازین اقلیم بیرون داشتن

Pərvin Etisami1 dəq