Şeir 95

کودکی کوزه‌ای شکست و گریستکه مرا پای خانه رفتن نیست

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 99

به بامِ قلعه‌ای، بازِ شکارینمود از ماکیانی خواستگاری

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 103

فتاد طائری از لانه و ز درد تپیدبزیر پر چو نگه کرد، دید پیکانی است

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 108

دی، کودکی بدامن مادر گریست زارکز کودکانِ کوی، به من کس نظر نداشت

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 114

گه احرام، روز عید قربانسخن میگفت با خود کعبه، زینسان

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 115

موشکی را به مهر، مادر گفتکه بسی گیر و دار، در ره ماست

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 117

دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچندمانیم ما همیشه بتاریک خانه‌ای

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 118

بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاهبخنده گفت، که کار تو شد ز جهل، تباه

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 121

پیام داد سگ گله را، شبی گرگیکه صبحدم بره بفرست، میهمان دارم

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 124

باغبانی، قطره‌ای بر برگ گلدید و گفت این چهره جای اشک نیست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 132

صبحدم، تازه گلی خودبین گفتکاز چه خاک سیهم در پهلوست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 133

گلی، خندید در باغی سحرگاهکه کس را نیست چون من عمر کوتاه

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 134

گفت گرگی با سگی، دور از رمهکه سگان خویشند با گرگان، همه

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 135

نهاد کودک خردی بسر، ز گل تاجیبخنده گفت، شهان را چنین کلاهی نیست

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 140

با مرغکان خویش، چنین گفت ماکیانکای کودکان خُرد، گه کار کردن است

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 143

دید موری طاسک لغزنده‌ایاز سر تحقیر، زد لبخنده‌ای

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 144

شنیده‌اید میان دو قطره خون چه گذشتگه مناظره، یک روز بر سر گذری

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 151

از درد پای، پیرزنی ناله کرد زارکامروز، پای مزرعه رفتن نداشتم

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 163

ای جسم سیاه مومیائیکو آنهمه عجب و خودنمائی

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 177

خیال کژ به کار کژ گواهی استسیاهی هر کجا باشد، سیاهی است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 181

دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کرده‌اند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچه‌ها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکرده‌ایم.گفت با جوجه مرغکی هشیار

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 1

به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست

Pərvin Etisami3 dəq
Qəsidə 5

ای کنده سیل فتنه ز بنیادتوی داده باد حادثه بر بادت

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 10

از ساحت پاک آشیانیمرغی بپرید سوی گلزار

Pərvin Etisami3 dəq
Qəsidə 14

ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Şeir 18

با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کارکاوخ! ز پنبه ریشتنم موی شد سفید

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 19

تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبرریختن از بهر نان از چهر آب ای رنجبر

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 20

ای گربه، ترا چه شد که ناگاهرفتی و نیامدی دگر بار

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 23

عدسی وقت پختن، از ماشیروی پیچید و گفت این چه کسی است

Pərvin Etisami1 dəq
Qəsidə 25

ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq