Qəzəl 555

«حمدلله » گفت رب العالمینمن چه گویم تا چه حکمت هاست این؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 558

منت خدای را، که در اطوار ما و طیندر قید مال و جاه نشد جان نازنین

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 576

«عز من قائل » چه گفت اله؟«قوله: لا اله الا الله »

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 607

چه ذوق نیستی یابی؟ که هستیببالا کی توانی شد؟ که پستی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 629

اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزیز پیر راه بدان قصه شکرریزی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 632

من عشقم و عشق من چه پرسی؟جانم همگی، ز تن چه پرسی؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 640

گر شمس منیر آمدی، ار بدر تمامییک جرعه تصدق طلب از ساقی جامی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 648

با روی دل فروزت عیشیست جاودانیای منبع مکارم وی معدن امانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 678

دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نماییبکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 4

ایهاالصابرون فی البلواطرقوا طرقوا الی المولا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 8

تا پریشان نکند زلف ترا باد صبامتصور نشود حالت جمعیت ما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 32

هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 44

سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 128

مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 130

مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 178

همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 182

بی‌جمالت بوستان عیش ما را نور نیستبی‌وصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 199

چراغ مرد معنی آشناییستبقدر آشنایی روشناییست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq