Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد
Qəzəl 259ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد
Qəzəl 264گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد
Qəzəl 269رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد
Qəzəl 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد
Qəzəl 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد
Qəzəl 289دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد
Qəzəl 292آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند
Qəzəl 293در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند
Qəzəl 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود
Qəzəl 311دل آینه صورت و معنیست عجب بودکان شاهدما روی درین آینه ننمود
Qəzəl 316سرمایه سعادت ما در دیار بودورنه بسعی ما گره از کار کی گشود؟
Qəzəl 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
Qəzəl 326روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بوددل آشفته ما مست بلا خواهد بود
Qəzəl 330بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود
Qəzəl 331گر با تو دمی محرم اسرار توان بودبر ملک و ملک فایض انوار توان بود
Qəzəl 340نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید
Qəzəl 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Qəzəl 342طریق توبه و تقوی شکستم تا چه پیش آید؟میان مجلس رندان نشستم تا چه پیش آید؟
Qəzəl 346از خم صفا جام می ناب بیاریدگر شمع ندارید بمهتاب بیارید
Qəzəl 362اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یاراین نکته را بدان و مثل را بیاد دار
Qəzəl 363ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران داراز صومعه جان را بسر دیر مغان آر
Qəzəl 368رو خرقه گرو کن، دل و دلدار بدست آرما عاشق یاریم، چه جای سر و دستار؟
Qəzəl 374غلطی نیست در حساب و شمارصد هزارست و صد هزار هزار
Qəzəl 375قصه ای نو رسید از اسرار:«لیس فی الدار غیرکم دیار»
Qəzəl 400خواجه مستست، ببین در سر و در دستارشلطف فرما و زمانی ز کرم باز آرش
Qəzəl 413در تو عجب مانده ام ای عشق شنگنوری و ناری بگه صلح و جنگ
Qəzəl 420خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟بدوست راه نبردی، مگو حدیث فضول
Qəzəl 430دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستمدستان نمودم، اما از عربده نجستم
Qəzəl 441باده می نوشم و سودای تو در سر دارمآیت مصحف سودای تو از بردارم