Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد
Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Qəzəl 266کسی که روی تو بیند چگونه شاد نباشد؟مرید عشق تو،ای دوست،نامراد نباشد
Qəzəl 268بپیش درد من درمان چه باشد؟ز سر بگذر،سر و سامان چه باشد؟
Qəzəl 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد
Qəzəl 286آن یار چو ناگاه ببازار برآمداز هر طرفی مشرق انوار بر آمد
Qəzəl 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
Qəzəl 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
Qəzəl 321فرو ریختی باز در جام جودبعمدا شرابی که هوشم ربود
Qəzəl 324این عشق و مودت اثر لطف خدا بودوین جمله عنایت نه باندازه ما بود
Qəzəl 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Qəzəl 344بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید
Qəzəl 347از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید
Qəzəl 367درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر
Qəzəl 372سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قراردیده گریانست و جان مشتاق و دل امیدوار
Qəzəl 373عزت عشق بود غیرت یارکه ندادند منکران را بار
Qəzəl 379مشکین کلاله را چو برافکند آن نگاراز هر طرف برآمد فریاد زینهار!
Qəzəl 380منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»
Qəzəl 381هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار
Qəzəl 382اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفوربنام نیک توان بود در جهان مشهور
Qəzəl 407متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »
Qəzəl 411ای زلف و رخت میگون، ای دوست سلام علیکوی شیوه تو موزون، ای دوست سلام علیک
Qəzəl 419مقررست و معین، برای اهل کمالهزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال
Qəzəl 428یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکامالمنة لله، زهی بخت و سرانجام؟
Qəzəl 432من از سودای جانان نیم مستمبده، ساقی، می گلگون بدستم
Qəzəl 435دوش بر اوج لا مکان خیمه اصطفا زدمنوبت ملک لم یزل بر در کبریا زدم
Qəzəl 444جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارمخلاصی نبست جانم را، که عشقی در کمین دارم
Qəzəl 446در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم
Qəzəl 447چشم گریان و دل زار و نزاری دارمدر نهان خانه دل نقش نگاری دارم
Qəzəl 459گرنه آنست که جوینده یار آمده ایم؟پس درین دیر مغان ما بچه کار آمده ایم