Qasım Ənvar · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سخنی میرود، ای دوست، مسلم سخنیکه ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی
Qəzəl 650بدرویشی دلی گر بود و جانیمسجل شد بملک دلستانی
Qəzəl 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی
Qəzəl 657جراحت دل من تازه کرد دلبر جانیکه هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی
Qəzəl 672بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شویهمراه عشق شو، که جنون در جنون شوی
Qəzəl 674تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی
Mərsiyə 1سرور سینه من از فروغ روی تو بودولی بسوخت بدرد تو جان غم فرسود
Qəzəl 1ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
Rübai 1من بنده روی توام، ای باده پرستوز نرگس مخمور تو جانم شده مست
Məqamatül-arifin, 3از بدایات گیر تا ابواببعد ازان تا معاملات و صواب
Türkcə şeir 3صباحین مبارک السن، چلبی قلاک السنسلام ایله جان یردک، چلبی بزی انطمه
Qitə 4درویش، که حرف او بصورت پنجستهریک بمثابه ای که بیش از پیشست
Məqamatül-arifin, 5قسم ابواب هم ده آمده استداند آن کس که بر ره آمده است
Məsnəvi 5یک تسو و دو تسو و سه تسوچند باشد کم تسو؟ تو باز گو
Ənisül-arifin, 7بنده را در عنفوان، دور از دیاردرد غربت جمع شد با درد یار
Məqamatül-arifin, 7بعد ازان منزلات اخلاقستکه نشان صفات خلاقست
Qitə 7در همه بابی سخن را داد دادحجة الاسلام غزالی راد
Ənisül-arifin, 8مرحبا!ای سایل شیرین سؤالدر بیان نفس خود بشنو مقال
Məqamatül-arifin, 8بعد ازان شد مغازلات وصولکه بود جملگی نشان قبول
Məqamatül-arifin, 9پس ازان قسم اودیت می داناولش هست منزل اجسان
Qəzəl 9جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپرواشبم تاریک و مرکب لنگ و در سر مایه سودا
Məqamatül-arifin, 10قسم احوال بعد ازین باشدهر که دانست مرد دین باشد
Qitə 11شاه رستم را درودی میفرستم با سلامزانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود
Məqamatül-arifin, 12اول آن مکاشفه است و یقینبعد ازان در مشاهده می بین
Qəzəl 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Qitə 14مرا گفتی که : قول پیر تسلیمبگو : تا خود چسان دیدی بمعیار؟
Qitə 15خداوند داننده دستگیررؤف و رحیم و قدیم و قدیر
Ənisül-arifin, 16عارفی خوش گفت با مردی بخیل:ای بدست ناجوانمردی ذلیل
Qitə 16اشتیاقم به ملاقات تو چندان که مپرساحتیاجم به مراعات تو چندان که مپرس
Qəzəl 17«کل من رام تف بوجه سما»«رجع التف بوجهه ابدا»