Qasım Ənvar · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا
Ənisül-arifin, 11هر کرا قصد حریم کبریاستدشمنش در راه دین کبر و ریاست
Ənisül-arifin, 12خارپشتی بد میان کوهسارخویشتن را کرده پنهان زیر خار
Qitə 12گر نگویم دگر بخواهد گفتآنکه بروی ببست دربان در
Ənisül-arifin, 14عالمی را کین صفت بر سر زندآتش اندر دین پیغمبر زند
Ənisül-arifin, 15چون هوی بر حب دنیی شد مزیدبختت اندر نفس شوم آمد پدید
Ənisül-arifin, 23حاکم مطلق،خدای ذوالجلالقادر بی چون، قدیم بر کمال
Ənisül-arifin, 25آن همایون طایر فرخنده فالروح انسانی،انیس ذوالجلال
Ənisül-arifin, 27بود در تبریز زیبا منظرینازنین عالمی، نیک اختری
Ənisül-arifin, 29شمع چون پروانه را معدوم دیدگفت باآتش که:ای نور الفرید
Qəzəl 30وقت آن شد که می ناب دهی مستان راخاصه من بیدل شوریده سرگردان را
Qəzəl 39ای از جمال روی تو تابنده آفتابوز آفتاب روی تو خورشید در حجاب
Qəzəl 54دلم رابرد عشقت، «فات مافات »کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات
Qəzəl 94آن را که قبله اش رخ خورشید انورستاعراض گر کند، بهمه روی کافرست
Qəzəl 114ملامت را بمان، چه جای بیمست؟که روح القدس جانت را ندیمست
Qəzəl 127فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست
Qəzəl 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست
Qəzəl 139بیار جان طلب کار را بحضرت دوستببین که با همه ذرات کون رو در روست
Qəzəl 145دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
Qəzəl 152در فهم همین نکته بسی عزت و جاهستاین نکته که: آن دلبر ما در همه جا هست
Qəzəl 156همچو خورشید، که او را نظری با ما هستیار ما را بحقیقت نظری با ما هست
Qəzəl 159زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟کان ماه مسافر بهمه کوی و دری هست
Qəzəl 162رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر پرتو دیدار تو انوار تجلیست
Qəzəl 165چون روی تو ز مصحف تنزیه آیتیستهرجا که آیتیست در آنجا درایتیست
Qəzəl 167ای بت عیار من، نام تو امروز چیست؟ای دل و دلدار من، نام تو امروز چیست؟
Qəzəl 193بپیش مردم نادیده این سخن شینیستکه غیر دلبر ما در جهان دگر شی نیست
Qəzəl 229بنده پیر مغانیم، که جاویدان بادجاودان باد و سرش سبز و لبش خندان باد
Qəzəl 243دلم از شیوه شیرین تو شوری دارددیده از طلعت زیبای تو نوری دارد
Qəzəl 253در قیامت همه کس طالب و جویا باشددل ما طالب این قدر معلا باشد
Qəzəl 258مرا گر اندرون پر نار باشدز عشق آن بت دلدار باشد