Ənisül-arifin, 19

چون نظر از ذات بیچون قدیمبرصفات خویشتن بودش مقیم

Qasım Ənvar3 dəq
Qitə 20

عقل کل، نفس کل، طبیعت کلبعد از آن جوهر معانی دان

Qasım Ənvar1 dəq
Ənisül-arifin, 22

داشتم یاری که مرد مرد بودشیخ و دانشمند و صاحب درد بود

Qasım Ənvar2 dəq
Ənisül-arifin, 28

بود یک پروانه شوریده حالجان شیرین کرده بر آتش حلال

Qasım Ənvar2 dəq
Qəzəl 120

ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

دل من شیوه شیرین ترا دارد دوستهر کجا شیوه شیرین، دل من بنده اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 164

طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 166

گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟ور جمله منم، پس این عدد چیست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 169

همه دردست درین واقعه، پس درمان چیست؟چاره کار من بیدل سرگردان چیست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 172

عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 173

پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 180

در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 219

من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 257

هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 270

از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 335

از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 356

با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 389

با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 425

طلب‌کاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحت‌های بی‌مرهم!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 448

عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 460

مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 471

غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 527

گفت حق: «کل من علیها فان »بفنا راضیم برغبت جان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 542

ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 557

ما داغ آرزوی تو داریم بر جبینما در هوای عشق تو داریم عقل و دین

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 635

چه غمست آخر از غم؟ چو تو در میانه باشیغم جانانه باشد چو تو در میان نباشی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 649

بتو جان کجا برد پی؟ که تو شاه بی نشانیز تو دل کجا گریزد؟که تو معدن امانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 680

سؤالی دارم، ای جان، کز کجاییبگو: از دار ملک آشنایی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Mərsiyə 3

یارب، بحق آنکه تویی عالم اسرارکز یار سفر کرده ما کیست خبر دار؟

Qasım Ənvar1 dəq
Qitə 3

قاسمم، قاسم انوار، که اسرار ازلنیست پوشیده ز من، خلق چه دانند مرا؟

Qasım Ənvar1 dəq