Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست
Qəzəl 129مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
Qəzəl 130مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست
Qəzəl 131مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
Qəzəl 132همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست
Qəzəl 134شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست
Qəzəl 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Qəzəl 137برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست
Qəzəl 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست
Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست
Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست
Qəzəl 179تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست
Qəzəl 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست
Qəzəl 199چراغ مرد معنی آشناییستبقدر آشنایی روشناییست
Qəzəl 229بنده پیر مغانیم، که جاویدان بادجاودان باد و سرش سبز و لبش خندان باد
Qəzəl 235ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد
Qəzəl 259ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد
Qəzəl 264گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد
Qəzəl 269رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد
Qəzəl 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد
Qəzəl 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد
Qəzəl 289دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد
Qəzəl 292آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند
Qəzəl 293در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند
Qəzəl 304آنان که بجز روی تو جایی نگرانندکوته نظرانند و چه کوته نظرانند!
Qəzəl 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود
Qəzəl 311دل آینه صورت و معنیست عجب بودکان شاهدما روی درین آینه ننمود
Qəzəl 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
Qəzəl 326روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بوددل آشفته ما مست بلا خواهد بود
Qəzəl 330بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود