Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل شوریده را تمنا تودر سرم مایهای سودا تو
Qəzəl 584روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب دهگلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده
Qəzəl 592بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانهنمی دانم چه می گویم، که عقلم گشت دیوانه
Qəzəl 596آیینه تیره شد، ز چه تیره است آینه؟چون رو به روی دوست ندارد هرآینه
Qəzəl 600خطاب «لن ترانی » چیست؟ یعنیکه مولی را نبیند غیر مولی
Qəzəl 606چو با تست مقصود، هرجا که هستیگرش باز دانی ز هجران برستی
Qəzəl 614گر جان بهوای تو گرفتار نبودیجان و دل ما طالب دیدار نبودی
Qəzəl 620ای دوست، بگو باری تا: عزم کجا داری؟سرمست و خرامانی انگیز بلا داری
Qəzəl 623ز حد گذشت حکایت ز قصه دوریبه شرح راست نیاید حدیث مهجوری
Qəzəl 636امروز به جد دارم با تو سر دشنامیای زشت همه زشتان، ای ننگ همه نامی
Qəzəl 644سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنیکه: چون تو تازه گلی کی رسد به همچو منی؟
Qəzəl 645گر بر حدیث اهل دل انکار می کنیبسیار بی حقیقت و بسیار کودنی
Qəzəl 659ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانیز جبهه تو هویداست آن لطیفه که دانی
Qəzəl 671در خاکدان مباش، که خوار جهان شویدر روح سیر کن، که جهان در جهان شوی
Qəzəl 676در وصف جمال تو توان گفت که: ماهیکس وصف جمال تو نداند بکماهی
Rübai 10گر دلبر من شیوه مستان گیردبر عاشقان خود هزار دستان گیرد
Rübai 12دل بسته طره های مشکین تو شدجان خسته لعل گوهرآگین تو شد
Rübai 21ای رفته به پای خود به جایی که مپرسوز دست خودی تو در بلایی که مپرس
Qəzəl 24نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما راکزین درگاه می رانند دایم دربدر ما را
Rübai 32بودیم درین عالم فانی رفتیمزین ملک بملک جاودانی رفتیم
Qəzəl 45شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراببانگ عشق تو بگوشم رسد از چنگ و رباب
Qəzəl 64جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداستیار من، جان منی و جان جهانت بفداست
Qəzəl 73معراج عاشقی، که فنا در پی فناستدر طور عشق شیوه مستان کبریاست
Qəzəl 77در همه روی زمین یک دل هشیار کجاست؟تا بگویم بیقین منزل آن یار کجاست
Qəzəl 84دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است
Qəzəl 97هلاک عاشقان در انتظارستحیات صادقان با روی یارست
Qəzəl 99دلم از غصه هجران تو اندر شورستذوق جان دارد و خوش در طلب مسرورست
Qəzəl 191بجز وصلت حیات جاودان نیستچو مویت سنبلی در بوستان نیست
Qəzəl 211دیدمش دوش که سرمست و خرامان میرفتجام بر کف، طرف مجلس مستان میرفت
Qəzəl 355در پس آیینه چیست باز نماییددر رخ آیینه رو بروی شمایید