Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دمید لاله سیراب در بنفشه ستانچو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان
Qəsidə 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند
Qəsidə 159خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردنکه تو دانی ز بدخواهان جهان جان جهان کردن
Qəsidə 171Dodaqmı, ya qızılgüldür, o üzdür, ya mədhi-taban?Gülü mirvarid örtmüşdür, ay olmuş mişkdə pünhan.
Qəsidə 3تا داد باغ را سمن و گل بنونوابلبل همی سراید بر گل بنونوا
Qəsidə 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم
Tərcibənd 1بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری
Qəsidə 60Eyləyir dünyaya fərvərdin yeli hər dəm səfər,Eylədikcə hər səfər dünyayə o çalmış zəfər.
Qəsidə 92یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار
Qəsidə 113Olar mahal mənə eyləmək ümidi-məhal,Cahanın olmayır əhvalı olmayır hər zaman bir hal.
Qəsidə 133آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزداناز قدرت یزدان چه عجب غیرت چندان
Qəsidə 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری
Tərcibənd 3بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی
Qəsidə 8Yaz gəlib, açdı qızılgül, gülşənə verdi səfa,Sanki cənnətdən təbiət qapılar açdı bağa.
Qəsidə 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Qəsidə 72چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر
Qəsidə 123تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فامبوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام
Tərkibbənd 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
Qəsidə 28نگار من به لطیفی بسان پاک هواستمرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست
Qəsidə 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار
Qəsidə 114تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال
Qəsidə 132آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آناز جفا و جور این نامهربان سنگین دلان
Qəsidə 150بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردینکنون می خوردن آئین دان و رامش کیش و شادی دین
Qəsidə 154تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من
Qəsidə 189ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانیبه رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی
Tərcibənd 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد
Tərkibbənd 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی
Tərkibbənd 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد
Qəsidə 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
Qəsidə 4تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنادر سرشک دیده ام کرد این دل خونین شنا