Qəsidə 161

دمید لاله سیراب در بنفشه ستانچو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 45

بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 159

خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردنکه تو دانی ز بدخواهان جهان جان جهان کردن

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 171

Dodaqmı, ya qızılgüldür, o üzdür, ya mədhi-taban?Gülü mirvarid örtmüşdür, ay olmuş mişkdə pünhan.

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 3

تا داد باغ را سمن و گل بنونوابلبل همی سراید بر گل بنونوا

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 126

هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم

Qətran Təbrizi6 dəq
Tərcibənd 1

بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری

Qətran Təbrizi8 dəq
Qəsidə 60

Eyləyir dünyaya fərvərdin yeli hər dəm səfər,Eylədikcə hər səfər dünyayə o çalmış zəfər.

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 92

یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 113

Olar mahal mənə eyləmək ümidi-məhal,Cahanın olmayır əhvalı olmayır hər zaman bir hal.

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 133

آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزداناز قدرت یزدان چه عجب غیرت چندان

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 199

پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری

Qətran Təbrizi7 dəq
Tərcibənd 3

بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 8

Yaz gəlib, açdı qızılgül, gülşənə verdi səfa,Sanki cənnətdən təbiət qapılar açdı bağa.

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 52

تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 72

چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 123

تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فامبوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام

Qətran Təbrizi6 dəq
Tərkibbənd 3

تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد

Qətran Təbrizi9 dəq
Qəsidə 28

نگار من به لطیفی بسان پاک هواستمرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 81

عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 114

تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 132

آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آناز جفا و جور این نامهربان سنگین دلان

Qətran Təbrizi8 dəq
Qəsidə 150

بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردینکنون می خوردن آئین دان و رامش کیش و شادی دین

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 154

تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 189

ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانیبه رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی

Qətran Təbrizi6 dəq
Tərcibənd 2

هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد

Qətran Təbrizi9 dəq
Tərkibbənd 1

نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی

Qətran Təbrizi14 dəq
Tərkibbənd 6

باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 2

به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 4

تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنادر سرشک دیده ام کرد این دل خونین شنا

Qətran Təbrizi6 dəq