Qəsidə 82

گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 84

گل شکفته نماند مگر بصورت حورخروش رعد نماند مگر بنفخه صور

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 85

که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگرچه باشد یاری لشگر که را دولت بود یاور

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 94

بهشت‌وار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 98

نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 100

تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغپر شمع و پر چراغ شد از لاله باغ و راغ

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 102

دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 104

با درنگ از درد دل در بوستان دی داد رنگزرد و پرچین شد چو روی دردمندان با درنگ

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 106

گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 127

اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 131

الا ای ماه مشکین‌مو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 144

بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 149

بقد سرو رسائی بزلف غالیه گونیکی همیشه فراز و یکی همیشه نگون

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 167

کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانانکه جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 168

گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 172

مجلس است این مگر بهشت برینکه بنای بهشت است بر این

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 180

هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئینکه جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 208

کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاریهمه یک رو به خونخواری همه یکدل به جراری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 209

مرا به ناله و زاری همی‌بیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 213

هنری مرد نباشد بر هر کس خطریچون چنین است ترا چیست کنون زین هنری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qitə 5

ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 7

اگر به بستان آسیب دید نار از سیببخانه باز پشیمان شده است از آسیب

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 9

ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشتاز قبل آنکه درد شاه جهان را بهشت

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 15

تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 20

ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمستجام می بستان که عید فرخ و جشن جمست

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 22

تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه استهر روز مرا دل بره و دیده براه است

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 37

شاه شدادی همیشه تندرست و شاد بادتا گل و شمشاد باشد با گل و شمشاد باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 48

بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکندکسی بود که ترا بیند و طرب نکند

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 60

شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 67

آذر فرو زو می خور شاها بماه آذرآیین ماه آذر بوی می است و آذر

Qətran Təbrizi1 dəq