Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کندتا سرشک چشم من چون روی مرجانی کند
Qəsidə 50آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بودگر بنفشه پر گر و از سنبلش افسر بود
Qəsidə 62با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر
Qəsidə 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
Qəsidə 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوسوارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار
Qəsidə 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Qəsidə 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Qəsidə 93از غم هجر طراز همه خوبان طراززرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
Qəsidə 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Qəsidə 99ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
Qəsidə 101تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ
Qəsidə 119نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گلچو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگیندل؟
Qəsidə 131الا ای ماه مشکینمو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین
Qəsidə 143بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرینبوصل او دل من شاد و عیش من شیرین
Qəsidə 168گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
Qəsidə 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Qəsidə 188مرا هجران آن آهوی آموهمی دارد چو بچه مرده آهو
Qəsidə 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Qəsidə 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Qəsidə 201دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی
Qəsidə 212هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانیدرد او را نکند هیچ خورش درمانی
Qitə 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Qitə 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Qitə 34خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد
Qitə 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد
Qitə 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
Qitə 46از بلای دهر جان شاه گیتی فرد بادجان بدخواهان او جفت بلا و درد باد
Qitə 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهدببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد
Qitə 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد
Qitə 52بر سبزه همی آب روان آب دواندوز شاخ همی باد خزان برگ فشاند