Qəsidə 48

روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کندتا سرشک چشم من چون روی مرجانی کند

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 50

آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بودگر بنفشه پر گر و از سنبلش افسر بود

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 62

با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 78

سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 79

شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوس‌وارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 86

مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 91

همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 93

از غم هجر طراز همه خوبان طراززرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 97

صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 99

ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 101

تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 119

نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گلچو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگین‌دل‌؟

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 131

الا ای ماه مشکین‌مو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 143

بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرینبوصل او دل من شاد و عیش من شیرین

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 168

گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 179

هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 188

مرا هجران آن آهوی آموهمی دارد چو بچه مرده آهو

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 191

ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 192

ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 201

دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 212

هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانیدرد او را نکند هیچ خورش درمانی

Qətran Təbrizi4 dəq
Qitə 13

چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 14

شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 34

خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 36

تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 39

جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 46

از بلای دهر جان شاه گیتی فرد بادجان بدخواهان او جفت بلا و درد باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 47

چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهدببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 50

خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 52

بر سبزه همی آب روان آب دواندوز شاخ همی باد خزان برگ فشاند

Qətran Təbrizi1 dəq