Qitə 53

دولت شاه جهان پاینده چون خورشید بادملک وعمر او چو عمر و ملکت جمشید باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 54

بباغ برگ بدینار جعفری ماندز برگ باغ بمنسوج ششتری ماند

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 62

ملکا کار تو بسامان بادکار اعدای تو پریشان باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 64

مخالفان ترا گردن ای ملک زده بادبتیر محنتشان دیده دل آژده باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 65

هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهدجانش را جاوید پیش دیو مزدوری دهد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 66

مرا رنج بسیار و کم روزگاربشادی کسم نیست آموزگار

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 70

تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافرنوروز باد خرم بر میر ابوالمظفر

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 88

آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 90

از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغامپیغام دل افروز و نشانهای غم انجام

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 103

از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 106

ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 113

ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 125

ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 126

بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 127

مشوش است دلم از کرشمه سلمیچنانکه خاطر مجنون ز طره لیلی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 129

ای درم یافته از دست تو ارزانیای کرم داشته ایزد بتو ارزانی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 135

ای پادشاه عالم بایسته پادشائیرادی و راست گوئی پاکی و پارسائی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 137

خدایگانا کار جهان شناخته‌ایبه تیغ سر ز همه مهتران فراخته‌ای

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 142

ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 143

همی گذشت بکوی اندرون بت مشکویز روی او شده جای نشاط و رامش کوی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 146

کجائی تو این راحت جان کجائیکجائی که هر چند خوانم نیائی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 148

آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 149

ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنیاطراف او برتبت باغ ارم کنی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 3

با روی تو دی ماه بهار است مراوز دو لب تو شکر شکار است مرا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 13

تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 16

چون جان و روان خویشتن داشتمتدشمن بودی و دوست انگاشتمت

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 20

آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 30

چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 37

از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 40

نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد

Qətran Təbrizi1 dəq