Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دولت شاه جهان پاینده چون خورشید بادملک وعمر او چو عمر و ملکت جمشید باد
Qitə 54بباغ برگ بدینار جعفری ماندز برگ باغ بمنسوج ششتری ماند
Qitə 62ملکا کار تو بسامان بادکار اعدای تو پریشان باد
Qitə 64مخالفان ترا گردن ای ملک زده بادبتیر محنتشان دیده دل آژده باد
Qitə 65هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهدجانش را جاوید پیش دیو مزدوری دهد
Qitə 66مرا رنج بسیار و کم روزگاربشادی کسم نیست آموزگار
Qitə 70تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافرنوروز باد خرم بر میر ابوالمظفر
Qitə 88آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم
Qitə 90از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغامپیغام دل افروز و نشانهای غم انجام
Qitə 103از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
Qitə 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان
Qitə 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
Qitə 125ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده
Qitə 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به
Qitə 127مشوش است دلم از کرشمه سلمیچنانکه خاطر مجنون ز طره لیلی
Qitə 129ای درم یافته از دست تو ارزانیای کرم داشته ایزد بتو ارزانی
Qitə 135ای پادشاه عالم بایسته پادشائیرادی و راست گوئی پاکی و پارسائی
Qitə 137خدایگانا کار جهان شناختهایبه تیغ سر ز همه مهتران فراختهای
Qitə 142ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی
Qitə 143همی گذشت بکوی اندرون بت مشکویز روی او شده جای نشاط و رامش کوی
Qitə 146کجائی تو این راحت جان کجائیکجائی که هر چند خوانم نیائی
Qitə 148آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی
Qitə 149ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنیاطراف او برتبت باغ ارم کنی
Rübai 3با روی تو دی ماه بهار است مراوز دو لب تو شکر شکار است مرا
Rübai 13تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست
Rübai 16چون جان و روان خویشتن داشتمتدشمن بودی و دوست انگاشتمت
Rübai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Rübai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rübai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد