Rübai 145

گر دل به وفای تو هبا داشتمیاین شهر ز جور خلق بگذاشتمی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 149

ای آنکه خجستگی تو دادی به همایبا من به وفا و مهربانی به هم آی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 150

ای ترک ستمکاره و بیدادگریتو داد رها کنی بیداد گری

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 25

خدایگانا جان منا بجان و سرتکه جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 32

آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 57

ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسرعهد کرده بوفا با من و نابرده بسر

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 58

ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیرآمد بخدمت تو گرانمایه ماه تیر

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 65

بتی که راستی از قد او رباید تیربتیر غمزه ز گردون فرود آرد تیر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 76

رخ چو لاله شکفته بر گل سورزلف چون میغ در شب دیجور

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 95

خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیزتا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 109

ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 164

شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 165

غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوانارغوان دارد شکفته بر منقش پرنیان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 214

بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری

Qətran Təbrizi3 dəq
Qitə 1

بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 11

ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 25

بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 29

خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 31

دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 40

دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 41

آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 42

کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 56

اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 59

هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 89

هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 107

ای آفتاب روشن تابان میان گلشنآرام شهر مائی نام تو شیر اوژن

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 4

بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 5

من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 12

روی تو به شب‌های سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 24

هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست

Qətran Təbrizi1 dəq