Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است
Rübai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rübai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Rübai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Rübai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Rübai 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Qəsidə 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب
Qəsidə 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت
Qəsidə 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت
Qəsidə 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند
Qəsidə 49هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کندگر تواند جان خویش اندر ره جانان کند
Qəsidə 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر
Qəsidə 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر
Qəsidə 136ای جان من از آرزوی زلف تو پیچانبنمای یکی روی و ببخشای یکی جان
Qəsidə 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون
Qəsidə 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبانشد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان
Qitə 21بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیستمرا بهشت و سرا هم بجز برای تو نیست
Qitə 26ملکان را ز آسمان کبودچون تو هرگز کریم و راد نبود
Qitə 27فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارددلم پر آب و چین دارد تنم پر تاب و خم دارد
Qitə 33خدایگانا با تو زمانه ساخته باددلت فروخته باد و تنت فراخته باد
Qitə 38یاد نیاری ز قندهار وز نو شادنیز نگوئی حدیث بصره و بغداد
Qitə 44همیشه چشم دل و جان شاه روشن بادبروز مردیش از فتح ترک و جوشن باد
Qitə 55این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاددل من برد و ره خون زد و دیده بگشاد
Qitə 87زان زرد شد از داغ و درد رویمزیرا که بوصل تو نیست رویم
Qitə 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی
Qitə 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Rübai 21تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست
Rübai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Qitə 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم