Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
Qitə 116امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخندهمبراد از دلت شادی مبراد از لبت خنده
Qitə 117شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته
Qitə 120ای جان بدسگالان جفت گداز کردهوی طبع نیک خواهان انباز ناز کرده
Qitə 128مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیبچه آب جویم از جوی خشک یونانی
Qitə 138به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزیسر هرکس تو افرازی دل هرکس تو افروزی
Qitə 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی
Rübai 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونستصبرم کم و عشق هر زمان افزونست
Rübai 29با آنکه دلم از غم هجرت خونستشادی بغم توام ز غم افزونست
Rübai 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگردکز خلق به بیداد برآوردی گرد
Rübai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد
Rübai 45خون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبود
Rübai 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد
Rübai 71تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش
Rübai 92هندو بچه ای ببرد از راه دلمدر چاه بلا فکند ناگاه دلم
Rübai 95با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم
Rübai 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم
Rübai 100خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَمدل با دل تو به دوستی بسته بوم
Rübai 104ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم
Rübai 105تا همبر من نشستهای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم
Rübai 107روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم
Rübai 117ای دوست مرا به دشمنان دادی تووز مهر و هوای دشمنان شادی تو
Rübai 122پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو
Rübai 139چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی
Rübai 144افکنده و کنده است آن شمع سرایافکنده کمند و کنده بدخواه ز جای
Qəsidə 5تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را
Qəsidə 18لاله داری شکفته بر مهتابمشگ داری گرفته بر مه تاب
Qəsidə 41دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود
Qəsidə 59ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار
Qəsidə 73چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گربر نگارش هر زمان رنگی بیفزاید دگر