Qitə 115

شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 116

امیرا  بر تو فروردین فرخ باد و فرخندهمبراد از دلت شادی مبراد از لبت خنده

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 117

شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 120

ای جان بدسگالان جفت گداز کردهوی طبع نیک خواهان انباز ناز کرده

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 128

مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیبچه آب جویم از جوی خشک یونانی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 138

به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزیسر هرکس تو افرازی دل هرکس تو افروزی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 147

چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 10

تا فتنه دلم بر آن لب میگونستصبرم کم و عشق هر زمان افزونست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 29

با آنکه دلم از غم هجرت خونستشادی بغم توام ز غم افزونست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 39

بیدادگرا به گِرد بیداد مگردکز خلق به بیداد برآوردی گرد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 43

از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 45

خون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبود

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 47

هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 71

تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 92

هندو بچه ای ببرد از راه دلمدر چاه بلا فکند ناگاه دلم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 95

با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 99

چون بی‌تو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 100

خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَمدل با دل تو به دوستی بسته بوم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 104

ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 105

تا همبر من نشسته‌ای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 107

روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 117

ای دوست مرا به دشمنان دادی تووز مهر و هوای دشمنان شادی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 122

پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 139

چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 144

افکنده و کنده است آن شمع سرایافکنده کمند و کنده بدخواه ز جای

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 5

تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 18

لاله داری شکفته بر مهتابمشگ داری گرفته بر مه تاب

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 41

دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 59

ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 73

چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گربر نگارش هر زمان رنگی بیفزاید دگر

Qətran Təbrizi5 dəq