Rübai 43

از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 47

هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 63

چون کشته ببینی‌ام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 80

تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 85

هر چند که بی بهانه دوری ز برممن خویشتن از جمله همانجا شمرم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 89

ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 92

هندو بچه ای ببرد از راه دلمدر چاه بلا فکند ناگاه دلم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 95

با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 100

خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَمدل با دل تو به دوستی بسته بوم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 104

ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 105

تا همبر من نشسته‌ای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 107

روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 117

ای دوست مرا به دشمنان دادی تووز مهر و هوای دشمنان شادی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 122

پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 139

چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 144

افکنده و کنده است آن شمع سرایافکنده کمند و کنده بدخواه ز جای

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 5

تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 13

بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لببروی مایه روز و بموی مایه شب

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 17

کنون که شد حضری بلبل و غراب غریببعید شد گل نار و گل بنفشه قریب

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 18

لاله داری شکفته بر مهتابمشگ داری گرفته بر مه تاب

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 19

ز پی آفت هر چیز پدید است سببسبب آفت من فرقت آن سیم غبب

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 41

دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 43

همی ستیزه برد زلف یار با شمشادشگفت نیست گر از وی همیشه باشم شاد

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 56

اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکرروا باشد اگر دعوی خلاقی کند بتگر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 70

چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 73

چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گربر نگارش هر زمان رنگی بیفزاید دگر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 74

چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیرمهر رخساری ز مهرم سوخته دارد چو تیر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 82

گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 84

گل شکفته نماند مگر بصورت حورخروش رعد نماند مگر بنفخه صور

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 85

که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگرچه باشد یاری لشگر که را دولت بود یاور

Qətran Təbrizi4 dəq