Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بهشتوار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
Qəsidə 98نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز
Qəsidə 100تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغپر شمع و پر چراغ شد از لاله باغ و راغ
Qəsidə 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ
Qəsidə 127اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران
Qəsidə 134آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان
Qəsidə 138ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمنروی تو ماهست و گرد ماه از انجم انجمن
Qəsidə 144بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان
Qəsidə 149بقد سرو رسائی بزلف غالیه گونیکی همیشه فراز و یکی همیشه نگون
Qəsidə 180هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئینکه جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین
Qəsidə 186فغان من همه زان زلف تابدار سیاهکه گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه
Qəsidə 190ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردیز بوی سوسن و سنبل جهان پر مشگ و بان کردی
Qəsidə 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتریسایبان آفتابی یا نقاب مشتری
Qəsidə 204روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانیما را ندهد هیچ کس از مشگ نشانی
Qəsidə 206غزالی شدم من ز عشق غزالیز بس ناله گشتم بکردار نالی
Qəsidə 213هنری مرد نباشد بر هر کس خطریچون چنین است ترا چیست کنون زین هنری
Qitə 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را
Qitə 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیببخانه باز پشیمان شده است از آسیب
Qitə 9ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشتاز قبل آنکه درد شاه جهان را بهشت
Qitə 15تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت
Qitə 20ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمستجام می بستان که عید فرخ و جشن جمست
Qitə 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه استهر روز مرا دل بره و دیده براه است
Qitə 37شاه شدادی همیشه تندرست و شاد بادتا گل و شمشاد باشد با گل و شمشاد باد
Qitə 48بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکندکسی بود که ترا بیند و طرب نکند
Qitə 51خدایگان جهان را ز بخت یاری بادعدیل دولت و اقبال و بختیاری باد
Qitə 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Qitə 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذرآیین ماه آذر بوی می است و آذر
Qitə 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار
Qitə 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Qitə 82دیر پیوند بتی زود کسلروی بر تافته زین تافته دل