Qulamrza Səbri Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zalımları məzlumlar yaradır –Əgər xalq
Özümü tanımıramHamı məni tanıyır,Amma mən hələ özümü tanımıram.
İctimai-fərdBir bağım vardı,Hər ağacdan vardı orda.
Dünyada qan tökülməsinDünyada qan tökülməsin,Çünki dünya elə insan deməkdi,
Vətən naminəHəqiqi vətənpərvərlik,Məktəblərdən başlamalıdı.
Ucuz təbliğatEşitdim ki,Güney Azərbaycan musiqiçilərinin
Qadınlar kişilərdən güclüdürlərQadınlar kişilərdən güclüdürlərƏslində hər kişini qadın idarə edir.
Günəş parlayırGünəş parlayır qızıl kimi,Silir qaranlıqları yer üzündən.
Ağır yükÇox deyiblər, yazıblarbu fani dünyadan,
Əbədi eşqAçdım ürəyimi hər kəsə,Sevdim insanları hər yerdə.
Ailə müqəddəsdirHər kəsi evə, ailəyə buraxmayın,Ailə müqəddəsdir, Kəbə kimidir.
Pis-yaxşıMəndən sordular tələbələrim:– Pis nədir, yaxşı nədir, müəllim?
Təbrizdəki günlərimTəbrizdəki günlərim –Çıxmır xatirimdən.
Çürümüş hökumətİranda çürümüş islam hökümətiƏlək-vələk edir tarixi
Böyük insanlar yaşadır məniYalnız böyük insanlar yaşadır məni,Ruhum qidalanır onların fikrilə.
İllərlə aradımİllərlə aradım,tapmadım qəlb sirdaşı,
Canlı körpüDəvət olmuşdum bir toya,Gəlin Quzeydəndi,
Toy məclisiQoy toy olsun, şadlıq olsun,Qaralmış qanlar durulsun.
Bir nəsihətBir nəsihətim var qızlara,Uzaq olun yalançı,
Cismim qocalırCismim qocalır,amma ruhum cavanlaşır
Bir qonaq gəldiBir qonaq gəldi kənddən evimizə,Xurcunu doluydu söz ilə, sovqat ilə.
Təəssüflər olsunZəhmət çəkilib yaradıldıİctimai televiziyada
Sərhədsiz dünyaGetdim Xəzər sahilinə,Günəş parlayırdı qızıl kimi.
Yaralı sorğuBu gün bir tanış sordu məndən:– Təbrizə gedirsən, getmirsən,
Daha şeir yaza bilmirəmDaha şeir yaza bilmirəm,Xalqımın oyanışı ən gözəl şeirdi.
Uşaqlar rahatlıq gətirir ürəyiməUşaqlar rahatlıq gətirir ürəyimə,Məna verir evə, eşiyə, həyata.
Oxuyub-yazmaq istəyiKaş, kor olaydı bir gözüm,Oxuyub yazmaq biləydim
Bu səhərBu səhər otağımda gül açılıb,İşıqlandırıb qaranlıq dünyamı,
Oyanmış xatirələrBakının baharı, səhərin günəşi,Küçələrində
Azad et ruhunuÇıxar özünü bu dardan!Azad et ruhunu bu qəfəsdən!