Qulamrza Səbri Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən qaçıram,Yalançı sevdalardan.
Qalx, TəbrizimQara daş, qayalar alıbdalğaların qabağını,
İnsan dəyişməyibİnsan dəyişməyib yaradıcılığındaƏsrlər boyu
SəmimiyyətBöyüklük budur ki,Əsəbi olanda saxlaya biləsən özünü.
Ucuz təbliğatEşitdim ki,Güney Azərbaycan musiqiçilərinin
Qadınlar kişilərdən güclüdürlərQadınlar kişilərdən güclüdürlərƏslində hər kişini qadın idarə edir.
Təbrizdəki günlərimTəbrizdəki günlərim –Çıxmır xatirimdən.
Razı deyiləmİki dünyanı yaşadıram özümdə,Bu halətdən razı deyiləm mən.
Böyük insanlar yaşadır məniYalnız böyük insanlar yaşadır məni,Ruhum qidalanır onların fikrilə.
Şərqlə Qərbin fərqiŞərqlə Qərbin bir fərqi var,Qərb bir işi eləyib deyir,
Allah möhtac etməsinGördüm, bir yaşlı qadınişləyir əkində, kənddə,
XanımımaLondonda səhər kollecə gələndə,Yağış-çiskin, qaranlıq,
Dinlə fəlsəfə qarışmazDinlə fəlsəfə qarışmaz –Biri ölü, biri diridi.
Təbrizdə iki məktəbTəbrizdə iki məktəbİz qoyub mənim xatirimdə.
Məktəbdən dönən günlərimMəktəbdən qayıdanda –Anam uzaqdan açardı qollarını.
Təbrizin qış gecələriTəbrizin qış gecələri,Süfrə dolardı meyvə ilə.
Şagirdlərlə görüşBu gün görüş keçirdimOrta məktəb şagirdlərilə.
Bir uşağın dilindənAnam, atam yola getmirlər evimizdə,Savaşırlar bir-birilə
Özü yıxılan ağlamazBəzən kiçik bir səhvDəyişə bilər tamam
İnsan və dərdYaşadım Qərbdə və Şərqdə illərlə,Eşitmişdim
GərəkməzBirinin ürəyini sındırmaq –O qədər çətin deyil.
Bir günBir gün qonaq gəldi evimizə,Qızlardan birini
Ziyalı işığıLütfizadə gəldi Bakıya,Doğma Vətəninə.
Məsum nəsillərHeç bir həkim,heç bir dərman –
Səhər açılırSəhər açılır,Gecələrin qaranlığı
Sevgi axan gözlərXatırımdıdır səni –Görəndə ay işığında.
Təbrizi tərk edəndəTəbrizi tərk edirdimSəhər tezdən, avtobus dolmuşdu.
Əbədi sualBacımın on beş yaşı vardıərə gedəndə,
İnsan sevgisiSorurlar məndən –Nə üçün qaldırırsan,
TəəssüflərTəəssüf edirəm –Deməliyəm bu həqiqəti.