Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آیدرسانم گر به آب این خاک را، نم برنمی آید
Qəzəl 3212مصفا تا نمیگردد، ز تن جان برنمیآیدنگردد پاک تا یوسف، ز زندان برنمیآید
Qəzəl 3213خیال او به تدبیر از دل من برنمیآیدکه هرگز خارخار از دل به سوزن برنمیآید
Qəzəl 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین بایدنمی گردد به مجنون رام، آهو این چنین باید
Qəzəl 3226نکویان را عتاب و لطف با هم یار میبایدزبان تلخ با لبهای شکربار میباید
Qəzəl 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید
Qəzəl 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید
Qəzəl 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟
Qəzəl 3241دل سودازده در طره دلدار افتادگل بچینید که دیوانه به بازار افتاد
Qəzəl 3242هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد
Qəzəl 3250کور باد آن که ز روی تو نظر میپیچدسر مبادش که ز شمشیر تو سر میپیچد
Qəzəl 3253نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد
Qəzəl 3255پنبه گوشم اگر پنبه مینا گرددمستی باده گلرنگ دو بالا گردد
Qəzəl 3257سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد
Qəzəl 3281سر ارباب جدل خرج زبان میگرددرگ گردن چو قوی گشت سنان میگردد
Qəzəl 3282راست آزرده کی از زخم زبان میگردد؟تیر کج باعث آرام نشان میگردد
Qəzəl 3287کوه در بادیه شوق کمر میبنددخاک چون آب روان بار سفر میبندد
Qəzəl 3290کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد
Qəzəl 3294می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد
Qəzəl 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟
Qəzəl 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد
Qəzəl 3302سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟
Qəzəl 3314از بتان شسته عذاری که حجابی داردچشم بد دور که خوش عالم آبی دارد
Qəzəl 3315لب لعل تو اگر جام شرابی دارددل ما نیز نمک خورده کبابی دارد
Qəzəl 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد
Qəzəl 3330هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد
Qəzəl 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد
Qəzəl 3344غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد
Qəzəl 3345دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد
Qəzəl 3350روی آیینه دل تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد