Qəzəl 5676

چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5680

ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5682

چند در پرده دل باده گلنار زنیمای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5684

چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیمبه که پیمانه خود از سر منصور کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5687

نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5690

مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویمپرده بردار که تا جمله یک آهنگ شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5693

گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5694

به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمامفغان که خرمن من گشت خرج آه تمام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5706

منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5713

به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5720

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5728

منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5733

مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5741

منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5743

ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5753

ز خط طراوت رخسار یار می بینمصفای آینه را از غبار می بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5764

شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5766

کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5776

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5778

از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5781

روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5788

هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5791

تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5793

از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5798

با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5800

عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5802

خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5803

با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5805

همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5811

آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq