Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش
Qəzəl 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Qəzəl 4999Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.
Qəzəl 5032Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.
Qəzəl 5109İztirabi-qəlbdən zülfün səhər, şam oynayar,Vəhşi quş düşsə tora, olmaz o, aram, aynayar.
Qəzəl 5140Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.
Qəzəl 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف
Qəzəl 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل
Qəzəl 5334Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.
Qəzəl 5350سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم
Qəzəl 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم
Qəzəl 5361ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم
Qəzəl 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Qəzəl 5414جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم
Qəzəl 5417از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنمبا کلید موم قفل آهنین وامی کنم
Qəzəl 5419پرتو مه را قیاس از نور انجم میکنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم میکنم
Qəzəl 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام
Qəzəl 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم
Qəzəl 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن
Qəzəl 6362گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان
Qəzəl 6392دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من
Qəzəl 6423خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن
Qəzəl 6436چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن
Qəzəl 6476بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!
Qəzəl 6527Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.
Qəzəl 6547Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?
Qəzəl 6554چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو
Qəzəl 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه
Qəzəl 6690دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکییا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی
Qəzəl 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی