Qəzəl 4973

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4976

حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4999

Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5032

Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5109

İztirabi-qəlbdən zülfün səhər, şam oynayar,Vəhşi quş düşsə tora, olmaz o, aram, aynayar.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5140

Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5166

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5253

قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5334

Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5350

سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5359

حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5361

ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5384

از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5414

جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5417

از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنمبا کلید موم قفل آهنین وامی کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5419

پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5700

چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5704

مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6084

در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6476

بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6527

Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6547

Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6554

چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6560

چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6690

دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکییا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6871

ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq