Qəzəl 6291

نشود دام رهم جلوه هر تر دامنمی کشد موجه من از کف کوثر دامن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6292

داغ بر دل شدم از انجمن یار بروندست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6296

خار غم از دل عشاق کم آید بیرونچون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6297

عقل سالم ز می ناب نیاید بیرونکشتی کاغذی از آب نیاید بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6300

شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرونسیل ازین گوشه ویرانه نیاید بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6303

حذر کن از عرق روی لاله رخسارانکه می کند به دل سنگ رخنه این باران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6307

صدای پا نبود در خرام درویشانزمین به خواب رود زیر گام درویشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6309

دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6311

نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6319

گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6321

خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6325

ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6328

چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6329

ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6332

نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6333

به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6339

کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6340

قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6345

صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6352

رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6354

ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6357

ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6367

بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6368

پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6371

دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6373

ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6381

دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6382

از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6383

از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمین‌گیر سر مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6385

بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq