Qəzəl 6386

عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6394

دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6399

فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6402

آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6407

گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6410

افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6428

جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6430

لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6439

گوشه آن نقاب را بشکنورق انتخاب را بشکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6448

بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار اوجنگ باشد گوش و لب را بر سر گفتار او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6461

می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6464

نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6466

می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6469

خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6471

گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای توزیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6473

ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6474

ای قیامت پیش خیز قامت رعنای توفتنه آخر زمان ته جرعه صهبای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6478

برنمی آید کسی با خوی یک پهلوی توهست یک پهلوتر از خواب جوانان خوی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6480

دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6482

عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سروزیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 6485

قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شوروزی آماده می خواهی برو غمخواره شو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6490

در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشوبرگ چون شد زرد از باد خزان غافل مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6495

نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار اوکه می شوید سیاهی را عقیق آبدار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6501

ندارد اختیار در گشودن باغبان توکه در را می گشاید جوش گل در گلستان تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6505

هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر اوچمن آرا کند از دامن گل بستر او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6509

چشم را خیره کند پرتو زیبایی تومن و از دور تماشای تماشایی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6510

چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجوگل بی خار ز خار سر دیوار مجو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6518

زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq