عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در او
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او
عالم از حسن ازل یک چهره آراسته استدر بهشت افتاد هر چشمی که شد حیران در او
از سپهر سفله تشریف تن آسانی مخواهپیرهن از چاه دارد یوسف کنعان در او
گر به این عنوان کمان چرخ خواهد حلقه شدخنده سوفار گردد غنچه پیکان در او
بحر خونخواری است بی ساحل جهان آب و گلکز تریهای فلک دایم بود طوفان در او
بعد عمری آسان گر لقمه ای احسان کنداستخوان خشکی منت بود پنهان در او
از گلستانی که من دارم امید برگ عیشنیست جز زخم نمایان یک لب خندان در او
بر سر بازار آب زندگی آیینه ای استچهره هر کس به نوبت می کند جولان در او
نیست گر چرخ سدل خصم روشن گوهراناز چه باشد در سیاهی چشمه حیوان در او؟
چون صدف هر سینه کز گرد علایق پاک شدگوهر شهوار گردد قطره باران در او
بحر را هر چند در درگاه چوب منع نیستهست چندین دست رد از پنجه مرجان در او
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست صائب دل غمین از تنگی زندان جسمچون صدف تنگ است گوهر می شود غلطان در او
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6449
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Üzündən ol günəş rüxsar ta məcər çəkib durmuş,Özün bir guşəyə ondan məhi-ənvər çəkib durmuş,
SəninNə yatıbsan ləhaf bəstər içində,Bimarmısan, nədir bəs halın sənin?
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməEy gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getmə,"Məhfili-üns" sənin canına qurban, getmə.