Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من
Qəzəl 6423خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن
Qəzəl 6436چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن
Qəzəl 6476بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!
Qəzəl 6527Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.
Qəzəl 6547Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?
Qəzəl 6554چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو
Qəzəl 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه
Qəzəl 6690دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکییا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی
Qəzəl 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی
Qəzəl 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی
Qəzəl 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
Qəzəl 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنیبه قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی
Qəzəl 6908آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
Qəzəl 6928کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی
Türki qəzəl 2Aşiqin göz yaşına rəhm eyləməz ol afitab,Yığlımaq ilə aparmaz od əlindən can kəbab.
Qəzəl 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا
Türki qəzəl 10Tutulmuş könlümü cam ilə şadan eyləmək olmaz,Əl ilən püstənin ağzını xəndan eyləmək olmaz.
Qəzəl 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Türki qəzəl 12Xətti-qübari-arizin ayati-Quran eyləmişHüsni-sahibşövkətin muri-Süleyman eyləmiş
Türki qəzəl 14Tutma ol gül damanın məhşər günündə can üçünQılma üzsüzlük nigar ilə bir ovuc qan üçün
Qəzəl 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Qəzəl 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Qəzəl 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Qəzəl 37غیر حق را میدهی ره در حریمِ دل چرا؟میکِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا
Qəzəl 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا
Qəzəl 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را
Qəzəl 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Qəzəl 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را