Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را
Qəzəl 737مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را
Qəzəl 749روشن ز داغ های نهان ساز سینه رااز پشت، رو شناس کن این آبگینه را
Qəzəl 751چون پای خم به دست فتادت کمر گشاچون گرم شد سرت ز می ناب، سر گشا
Qəzəl 754آماده است از دل پر خون شراب مادر آتش است از جگر خود کباب ما
Qəzəl 755از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما
Qəzəl 756در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما
Qəzəl 760چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ماآه ار نفس زیاده کشد دردمند ما
Qəzəl 763عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما
Qəzəl 764دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما
Qəzəl 766آمیخته است مستی ما با خمار مایکدست چون حناست خزان و بهار ما
Qəzəl 767با اختیار حق چه بود اختیار ما؟با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟
Qəzəl 783تا چند نقشبند تمنا شویم ماآیینه دار جلوه عنقا شویم ما
Qəzəl 788از بس سترد گرد ملال از جبین مادر زیر خاک ماند چو دام آستین ما
Qəzəl 791رزق ملایک است نوای رسای ماچون می شود بلند نگردد نوای ما؟
Qəzəl 798در آتشم ز دیده شوخ ستارههادر هیچ خرمنی نفتد این شرارهها!
Qəzəl 815گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را
Qəzəl 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخنهاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهنها
Qəzəl 828آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را
Qəzəl 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Qəzəl 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما راچون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را
Qəzəl 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا
Qəzəl 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟
Qəzəl 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرهاسیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها
Qəzəl 842دارند اگر سررشتهای در کف به ظاهر چنگهادر پنجه مطرب بود سررشته آهنگها
Qəzəl 844به دوش توکل منه بار خود راولی نعمت خویش کن کار خود را
Qəzəl 847بیخودی رفتن است دلها راهوش واماندن است دلها را
Qəzəl 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را
Qəzəl 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آبخویشتن را می کند گردآوری گوهر در آب
Qəzəl 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آباین شرر چون دیده ماهی بود روشن در آب