عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما

برهان آدمیت ما، قدسیان بسندگو شعله زاده ای ننماید سجود ما

خورشید از کدام افق سربرآورد؟آفاق پر شده است ز گفت و شنود ما

خوردیم بس که سیلی اخوان روزگارنیلی شد آب چاه ز روی کبود ما

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب غنیمت است که در سنگلاخ دهرخندید بخت سبز به روی کبود ما

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale