مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را

با زاهد فسرده مکن گفتگوی عشقتلقین نکرده است کسی خون مرده را

تخمی که سوخت، سبز نگردد ز نوبهارافسرده تر کند می گلگون فسرده را

بپذیر عذر باده کشان را، که همچو موجدر دست خویش نیست عنان، آب برده را

اندیشه کن ز باطن پیران که چون چنارهست آتشی نهفته به دل سالخورده را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب نظر به سیب زنخدان یار نیستدندان به پاره های دل خود فشرده را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq