Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
داد سیلِ گریهٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را
Qəzəl 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را
Qəzəl 78بر جگر تا خوردهام نیشِ خمارِ نوش رامیکنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را
Qəzəl 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را
Qəzəl 92کِی نیامِ پوچ میسازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را
Qəzəl 127تَرزبانی معدنِ زَنگار میسازد مراخامشی آیینهٔ اسرار میسازد مرا
Qəzəl 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Qəzəl 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Qəzəl 135عشقِ پنهان باعثِ روشنروانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
Qəzəl 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مرا
Qəzəl 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مرا
Qəzəl 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Qəzəl 182جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا
Qəzəl 201نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده را
Qəzəl 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را
Qəzəl 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما
Qəzəl 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما
Qəzəl 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما
Qəzəl 266ناامیدی بر دهد اشکی که میباریم مارزق قانون میشود تخمی که میکاریم ما
Qəzəl 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
Qəzəl 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
Qəzəl 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما
Qəzəl 320ز سختی های دوران دیده بینا شود پیداشرار زنده دل از آهن (و) خارا شود پیدا
Qəzəl 325هَزاران همچو بلبل هر بهاری میشود پیدانواسنجی چو من در روزگاری میشود پیدا
Qəzəl 359Vurma daş qəlbin önündə daşa öz gövhərini,Çəkmə hər bir qaralan aynaya öz cövhərini.
Qəzəl 397مکن یارب گران در منتهای عمر گوشم راسبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم را
Qəzəl 406مسخر کرد خط عنبرین رخسار جانان راپری آورد در زیر نگین ملک سلیمان را
Qəzəl 438خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری رانسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را
Qəzəl 464زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرتهاز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرتها
Qəzəl 477صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجا