Qəzəl 59

داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 60

عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 78

بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش رامی‌کنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

کِی نیامِ پوچ می‌سازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 127

تَر‌زبانی معدنِ زَنگار می‌سازد مراخامشی آیینهٔ اسرار می‌سازد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

دیدنِ لعلِ لبش خاموش می‌سازد مراتنگ‌ظرفم، رنگِ می مدهوش می‌سازد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

عشقِ پنهان باعثِ روشن‌روانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 139

چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِ‌دل چندان نمی‌یابم که بس باشد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

شد مسلسل بوی گل، زنجیر می‌باید مرابند لنگرداری از تدبیر می‌باید مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 177

شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 182

جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 201

نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 207

می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 248

از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 252

در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 255

تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 266

ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم مارزق قانون می‌شود تخمی که می‌کاریم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 276

از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 278

خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 279

گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 320

ز سختی های دوران دیده بینا شود پیداشرار زنده دل از آهن (و) خارا شود پیدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 325

هَزاران همچو بلبل هر بهاری می‌شود پیدانواسنجی چو من در روزگاری می‌شود پیدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 359

Vurma daş qəlbin önündə daşa öz gövhərini,Çəkmə hər bir qaralan aynaya öz cövhərini.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 397

مکن یارب گران در منتهای عمر گوشم راسبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 406

مسخر کرد خط عنبرین رخسار جانان راپری آورد در زیر نگین ملک سلیمان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 438

خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری رانسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 464

زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرت‌هاز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرت‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 477

صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq