عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را

حیرتی دارم که با این نشأه سرشارِ عشقدار چون بر دوشِ خود دارد سرِ منصور را

چند از هر کوکبی نیشی به چشمِ من خورد؟وقت شد کآتش زنم این خانهٔ زنبور را

ای مسیحا از علاجم دست کوته‌کن که نیستصندلی از لای خُم بهتر سَرِ مخمور را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون ز دل آمد غبارِ خطِ مشکینِ ترا؟کز نظر پنهان کند دلخوش‌کنِ صد مور را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri