Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتمبه پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم
Qəzəl 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم
Qəzəl 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردمز شر ایمن شدم تا خیرباد آرزو کردم
Qəzəl 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارمپری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم
Qəzəl 5554نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزمکه بر بی حاصلی می لرزم و بسیار می لرزم
Qəzəl 5559همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشمچو نور دیده در یک خانه از مردم جدا باشم
Qəzəl 5561چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم
Qəzəl 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم
Qəzəl 5572اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم
Qəzəl 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم
Qəzəl 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
Qəzəl 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم
Qəzəl 5724لب خموش و زبان گزیدهای دارمچو بوی گل نفس آرمیدهای دارم
Qəzəl 5725درین سفر که توکل شده است راهبرمیکی است نسبت زنار و توشه با کمرم
Qəzəl 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Qəzəl 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم
Qəzəl 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنمتأملی که ندارم به کار خویش کنم
Qəzəl 5762هوالغفور ز جوش شراب میشنومصریر باب بهشت از رباب میشنوم
Qəzəl 5763پیام دوست ز باد بهار میشنومز چاک سینه گل بوی یار میشنوم
Qəzəl 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم
Qəzəl 5780روی سخن ز آینهرویان ندیدهامگاهی ز پشت آینه حرفی شنیدهام
Qəzəl 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده امتسبیح را ز دست ثریا کشیده ام
Qəzəl 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Qəzəl 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Qəzəl 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Qəzəl 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Qəzəl 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Qəzəl 5834عمری است ما لب از طمع خام بستهایماز صبر سنگ بر دل ناکام بستهایم
Qəzəl 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم
Qəzəl 5855از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم