چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم

ببین چه ساده دل افتاده ام که می خواهمترا به نیم دل از خلق بی نیاز کنم

مرا که هر مژه در عالمی است پا در گلنظر به شاهد وحدت چگونه باز کنم

فروغ عاریتی آنقدر گزیده مراکه همچو شمع زبان در دهان گاز کنم

یکی هزار شود قطره چون به بحر رسیدچرا مضایقه جان به دلنواز کنم

مرا که نیست دلی، چون حضور دل باشدمرا که نیست نیازی چرا نماز کنم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. من آنچه می کشم از خویش می کشم صائبچگونه از خودی خویش احتراز کنم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq